انواع ارتودنسی دیجیتال
در ادامه هر یک از انواع فناوریهایی که برای انجام ارتودنسی دندان در این روش استفاده میشود را بررسی میکنیم.
اسکنر سهبعدی
اسکنر سهبعدی جایگزینی مدرن و پیشرفته برای قالبگیری دندان است که با دقت فوقالعاده بالا، تصویر سهبعدی کامل و جزئی از دهان، دندانها و بافتهای نرم تهیه میکند. این دستگاه پیشرفته بدون ایجاد هیچگونه ناراحتی یا درد برای بیمار، اطلاعات دقیق و کاملی از وضعیت دندانها، فک و ساختارهای دهانی فراهم میآورد.


اشعه AcceleDent
دستگاه AcceleDent با تولید ارتعاشات بسیار ملایم و کنترل شده، سرعت حرکت دندانها را به طور قابل توجهی افزایش داده و مدت کل درمان ارتودنسی را کاهش میدهد. ارتودنسی سریع با استفاده از این دستگاه مدرن امکانپذیر بوده و زمان درمان را تا ۵۰ درصد کاهش میدهد که باعث صرفهجویی در وقت و هزینه میشود.
لیزر در ارتودنسی
لیزر در ارتودنسی برای تسریع درمانهای جانبی، کاهش قابل توجه التهابها، کنترل درد و بهبودی بهتر در طی دوره درمان استفاده میشود. تکنیک ارتودنسی لیزری عوارض جانبی درمان را به حداقل رسانده، فرآیند بهبودی را تسریع کرده و باعث افزایش کیفیت درمان میشود.

کاربرد اینله و انله دندان چیست؟
اگر به دنبال حفظ بهداشت دندان خود هستید اینله وانله یکی از بهترین روشهای ترمیم دندان است. این دو روش برای دندانهایی که بسیار آسیب دیده اند مورد استفاده قرار میگیرند. همان طور که در ابتدای مقاله نیز کاربرد هر 2 مورد را شرح داده ایم، اینله و انله بیشتر برای پوسیدگیهای حد متوسط تا عمیق استفاده میشود. این روش ترمیم با رعایت نکات بهداشتی میتواند تا مدتی طولانی سلامت دندان شما را تضمین کند. در واقع اگر بخواهیم توضیح کلی از روش اینله و انله دندان شرح دهیم، برای ترمیم دندانهایی که آسیب بیش از حد دیدهاند به کار گرفته میشود و در زیبا سازی دندان نیز تاثیر بسزایی دارد.
دوربینهای داخل دهانی
دوربینهای داخل دهانی تصویری دقیق، واضح و آنی از تمام ناهنجاریهای دهان، دندانها و بافتهای مرتبط نشان میدهد. دندانپزشک به کمک این تجهیزات میتواند با دید کامل از وضعیت دهان، بهترین و مناسبترین روش درمان را انتخاب و انجام دهد.
مراقبتهای لازم ارتودنسی دیجیتال
استفاده از محافظ دهان در صورت تجویز متخصص، بهویژه برای کودکان به دلیل بازیکردن و ورزشکاران حرفهای ضروری است.
رعایت دقیق رژیم، پرهیز کامل از مواد بسیار سخت، چسبنده و قندی که به تجهیزات ارتودنسی آسیب میرسانند
نگهداری صحیح پلاکهای متحرک طبق دستورات دقیق ارتودنتیست و انجام شستوشوی منظم و اصولی
رعایت کامل بهداشت دهان و دندان مسواک زدن اصولی سه بار در روز و استفاده روزانه از نخ دندان
مراجعه فوری و بدون تأخیر به دکتر ارتودنسی در صورت بروز هرگونه آسیب
مراحل انجام ارتودنسی به روش دیجیتال
مشاوره ارتودنسی:
برای انجام ارتودنسی دیجیتال، در مرحله اول باید به یک ارتودنتیست مراجعه کنید. در مشاوره اولیه، ارتودنتیست، وضعیت ناهنجاری و سلامت دهان و دندان را بررسی میکند و در صورتی که نیاز به انجام ارتودنسی باشد، تصویر برداری و آزمایشات لازم را تجویز میکند.
اسکن سه بعدی وضعیت دندان ها:
در مرحله بعدی تصویری سهبعدی از دهان و دندان گرفته میشود تا ساختار کلی فک و ناهنجاریها به صورت کامل و با جزئیات بالا مشخص شود.
آنالیز وضعیت استخوان فک و ریشه دندان با عکس برداری سه بعدی:
پس از آماده شدن تصویر سهبعدی، دکتر ارتودنسی با استفاده از تجهیزات مدرن، وضعیت استخوان فک، ریشه دندانها و بافتهای مرتبط را بررسی و آنالیز میکند.
مدل سازی سه بعدی از ساختاری فک و دندان بیمار:
در این مرحله، با استفاده از تکنولوژیهای مخصوص، مدل سهبعدی کامل و دقیق از ساختار فک و تمام دندانها تهیه میشود.
انتخاب روش ارتودنسی مناسب:
ارتودنتیست، با بررسی مدل سه بعدی بهترین و مؤثرترین روش درمان ارتودنسی بر اساس شرایط خاص هر بیمار را انتخاب میکند.
استفاده از نگهدارنده ارتودنسی:
فرآیند انجام ارتودنسی با استفاده از نگهدارندههای مناسب تثبیت شده و از بازگشت دندان ها بعد از ارتودنسی جلوگیری میشود
آیا ارتودنسی در سن بالا امکان پذیر است؟
سن ایدئال ارتودنسی دندان بین ۱۰ تا ۱۴ سال است؛ آیا این یعنی ارتودنسی در سن بالا شدنی نیست و بزرگسالان باید قید مرتب شدن دندانهایشان را بزنند؟ مشخصاً خیر. واقعیت این است که در سراسر دنیا ۲۰% درمانجوها بزرگسال هستند؛ یعنی گروههای سنی ۲۲ تا ۴۴ سال، ۴۵ تا ۶۴ سال و حتی بالای ۶۵ سال.
ارتودنسی در بزرگسالان علاوهبر امکانپذیر بودن، موفقیتآمیز هم است؛ اما دو نکته مهم دارد. نکته اول این است که بازه درمان در سنین بالا طولانیتر از سنین کودکی و نوجوانی است. چرا؟ چون تراکم استخوانهای فک بیشتر است و رشدشان هم کامل (متوقف) شده؛ این موضوع حرکت دندانها را کمی کند میکند.
نکته دوم پیشنیازهای خاص ارتودنسی در ۵۰ سالگی یا به طور کلی سنین بالا است؛ مواردی مثل سلامت ریشه دندانها، تراکم مناسب استخوان فک و نداشتن بیماریهای پریودنتال یا لثه. این پیشنیازها لازماند تا ارتودنتیست مطمئن شود فرد حین درمان دچار عوارض نخواهد شد.
عوارض ارتودنسی در سن بالا چیست؟
مهمترین عوارض ارتودنسی در سن بالا عبارتاند از:
پوسیدگی دندان یا بیماری لثه: دندانها در سنین بالا بهخودیِخود آسیبپذیرتر هستند؛ وجود بریسها هم کامل تمیز کردن دندانها را چالشبرانگیز میکند. این موضوع باعث تجمع پلاک دندانی میشود و خطر پوسیدگی و بیماریهای لثه را افزایش میدهد.
تحلیل ریشه: تحلیل ریشه اغلب جزئی است و مشکلی برای دندانها ایجاد نمیکند. مسئله اینجاست که ریسک تحلیل با استفاده طولانیمدت از بریس (بالای ۲-۳ سال) بالا میرود. با توجه به روند آهسته درمان در سن بالا، منطقیست که این موضوع نگرانکننده باشد؛ هرچند که ارتودنتیستها با معاینه دقیق و عکسبرداری ریشه دندانها را زیر نظر خواهند داشت.
انکیلوز دندان: انکیلوز از نادرترین عوارض ارتودنسی در سن بالا و بهمعنی جوش خوردن ریشه به استخوان است. اگر دندانی به فک جوش خورده باشد، بریسها نمیتوانند آن را حرکت دهند؛ اما باقیِ دندانها شروع به حرکت اطراف دندان انکیلوزشده میکنند. این عارضه بعضاً با عکسبرداری و معاینه بالینی شناسایی میشود.
درد و ناراحتی: التهاب و دردهای گاهبهگاه درمان ارتودنسی، بهویژه در مراحل اولیه و پس از سفت کردن بریسها، میتواند افراد مسن را بیشتر از حالت عادی آزار دهد. در صورت آسیب به بافت نرم و بروز آفت هم ممکن است روند التیام طولانیتر باشد.
برگشت ارتودنسی: برگشت یا ریلپس (Relapse) دقیقاً از عوارض ارتودنسی در سن بالا نیست و در واقع یک پیامد بالقوه است. ریلپس به حرکت دندانها پس از برداشتن بریسها گفته میشود که تا چندسال پس از درمان هم بهطور کامل از بین نمیرود. این موضوع (بهویژه در سنین بالا) طبیعیست و با ریتینر کنترل میشود.




